Każdy człowiek charakteryzuje się mniejszą lub większą potrzebą przynależności, do zaspokojenia której dąży przez identyfikację z różnymi grupami społecznymi, zawodowymi, rodzinnymi, itd.
Szczególnie intensywną potrzebę przynależności odczuwają ludzie młodzi, znajdujący się w okresie życia, w którym nie są jeszcze pewni co do swojej tożsamości. Próbują oni odpowiedzieć na pytanie : kim tak naprawdę jestem? Członkowstwo w jakiejś grupie społecznej pomaga odpowiedzieć na to pytanie, zbudować swoją tożsamość i zaspokoić potrzebę przynależności.
Młodzi ludzie jednak często nie chcą identyfikować się ze swoją grupą rodzinną czy też szkolną. Szukają swoich własnych, odmiennych rozwiązań. I wtedy z pomocą przychodzą subkultury młodzieżowe. Bycie w takiej grupie wiąże się z wyraźnym podkreśleniem na zewnątrz swojego związku z tą grupą, poprzez swój wygląd i różne zachowania. Jest to takie powiedzenie światu : Widzicie kim jestem? Jestem członkiem tej grupy! Subkultury sprawiają, że młodzi ludzie czują się z kimś związani, czują się wyjątkowi i inni od reszty. Łączą ze sobą ludzi, będących ‘w tym samym klimacie’, nadających na podobnych falach.
Przynależność do jakiejś subkultury jest więc całkowicie naturalna dla wielu młodych ludzi.